|
Zemin ve Temel Etüdü Raporunun Hazırlanmasına İlişkin Esaslar
Tanım |
| Kapsam |
| Etütlerin
Planlanması |
| Etüt
Kategorileri |
|
Kategori 1: |
|
Kategori 2: |
|
Kategori 3: |
| Zemin
ve Temel Etütlerinin Kapsamı |
| Zemin
ve Kaya Parametrelerinin Değerlendirilmesi |
|
Genel |
|
Zemin ve Kayaların Sınıflandırılması |
|
Yoğunluk |
|
İzafi Sıkılık |
|
Drenajsız Mukavemet |
|
Efektif Mukavemet Parametreleri |
|
Zemin Rijitliği |
|
Kaya ve Kaya Kütleleri Kalitesi ve özellikleri |
|
Permeabilite ve Konsolidasyon Parametreleri |
|
Konik Penetrometre Mukavemeti |
|
Standart Penetrasyon Deneyi (SPT) ve Dinamik Sondalama |
|
Presiyometre Deneyleri |
|
Sıkıştırılabilme özelliği |
| Zemin
ve Temel Etüdü Raporu |
|
Genel |
|
Zemin Bilgi ve Verilerinin Sunulması |
|
Zemin Verilerinin Değerlendirilmesi |
|
Sonuç ve öneriler |
|
İlgili Standart ve Yönetmelikler |
|
Örnekler |
|
| 1. TANIM: |
Başa
Dön |
|
Zemin ve temel etütleri, temel tasarımı ile zemin-temel-yapı etkileşiminin
irdelenmesinde kullanılacak zemin özellikleri ve zemin parametrelerinin tayini için
yapı alam ve çevresinde zemin ve yeraltı suyu ile ilgili bütün verilerin
toplanması amacıyla yapılan çalışmalar olup bu çalışmaların sonucunda
temel ön tasarımı belirlenir. |
| 2. KAPSAM: |
Başa Dön |
|
Etütlerin kapsamı ve içeriği yapı özellikleri, zemin koşulları, civardaki
yapılar, depremsellik, çevre ilişkileri, yeraltı suyu durumu gibi
faktörlere bağlıdır. Bu amaçla yapılacak zemin ve temel etütlerinin
kapsam ve içeriğini belirleyen kategoriler aşağıda tanımlanmıştır. |
| 3. ETÜDLERİN PLANLANMASI: |
Başa Dön |
Planlama; yerel zemin yapısı,
yapı özellikleri, depremsellik ve çevre ile ilgili ve yapıma ilişkin
tüm olası sorunları göz önüne alacak şekilde yapılmalıdır. Etüt sonuçları
planlamayı değiştirir tarzda olursa, ek etüt gerekip gerekmediği
irdelenmelidir.
Zemin ve temel etüdü ile
görevlendirilen uzman, amaçlanan yapı ye yapım yöntemleri konusunda
bilgili ve deneyimli olmalı ve yapıya ilişkin kararların her aşamasında
haberdar edilmelidir. |
| 4. ETÜT KATEGORİLERİ: |
Başa Dön |
Zemin ve temel etütlerinin kapsam ve içeriğini belirleyen
incelemeler, irdelemeler, hesaplar ve denetim yöntemleri yapı ve zemin
koşullarının (1) az riskli, (2) normal riskli, (3) yüksek riskli olmasına
göre 3 kategoride toplanır.
Bir yapının aşağıda tanımlanan
kategorilerden hangisine gireceği etütler öncesi kararlaştırılır.
Ancak bu kategori, etütlerin herhangi bir aşamasında gerekçesi
belirtilerek değiştirilebilir. |
| Kategori
1: |
| Yapılar
Yönünden: |
|
Bu kategoride küçük ve basit yapılar yer alır. Risk mal ve can yönünden
ihmal edilebilir düzeydedir. Bu yapıların etüdü ilgili mühendis tarafından;
deneyim, gözlem, standartların
ve kabul görmüş tablo verilerinin kullanımı suretiyle gerçekleştirilebilir
(arazide gözlem çukuru açtırıp gözlemek, çevrede mevcut bazı, kanal
vb. gibi zemin yapısını
gösteren yer~eri incelemek, varsa civardaki yapıların durumunu incelemek
vb. gibi). |
| Zemin
Koşulları Yönünden: |
|
Düz veya çük eğiı3İli olmayan tabii sahalardır.
Şişme ve/veya yüksek oturma potansiyeli gösteren zeminler, yumuşak
veya gevşek veya organik madde içeren veya daha önce karşılaşılmamış
değişik nitelikli zeminler ile tekniğine uygun olarak sıkıştırılmamış
dolgular bu kategori içinde değildir. |
| Civar
Yapılar Yönünden: |
|
Komşu yapılara, alt yapı şebeke sistemlerine (su kanalizasyon, tabii
gaz, telefon, elektrik vb. gibi) zarar riski olmamalıdır. |
| Yeraltı
Suyu Yönünden: |
|
Su tabyası altında kazı yapılmamalı veya su tablası altında kazı yapmanın
hiçbir sorun yaratamayacağı deneyimle söylenebilmelidir. |
| Depremsellik Yönünden: |
|
Deprem riski düşük veya depreme hassas olmayan yapılar. |
| Çevre Yönünden: |
|
Hidroloji, tabii bitki örtüsü, yüzeyse1 su rejimi, toprak
kayması, zemin çökmesi vb, konularda
sorun olmamalıdır. |
| Kategori
2: |
| Yapılar Yönünden: |
|
Bu kategoride anormal risk taşımayan, alışılmamış unsurlar içermeyen,
analiz ve hesap gerektiren ve fakat klasik metotlarla zemin ve temel
tasarımı tamamlanarak yapımı gerçekleştirilebilen yapılar ve temeller
yer alır. |
| Zemin Koşulları Yönünden: |
|
Temel tasarımı için gerekli zemin parametreleri alışılmış arazi ve laboratuar
çalışmaları ile bulunabilmelidir (standart penetrasyon deneyi, arazi
permeabilite deneyleri, laboratuar konsolidasyon, üç eksenli basınç,
serbest basınç, sınıflandırma deneyleri vb.). |
| Civar Yapılar Yönünden: |
|
Kazılar, kazıklı temel inşaatları, yeraltı suyunun ir.dirilmesi ve drenajı
gibi faaliyetlerin civar yapılara zararlı olmayacağı söylenebilmelidir. |
| Yeraltı Suyu Yönünden: |
|
Bu kategoriye giren işlerde, yeraltı su seviyesinin indirilmesi uygulamalarında
meydana gelebilecek aksamalar, civar yapılar veya yük taşıyan tabakalar
için herhangi bir uyarı veya önlem gerektirebilecek riskler taşımamalıdır. |
| Depremsellik Yönünden: |
|
Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelikte önerilen
standart yöntemlerle projelendirilebilen dinamik yapı-zemin etkileşimi
analizi ve /veya özel bir analiz ve çalışma gerektirmeyen yapıların
zemin ve temel etüdü bu kategori içindedir. |
| Çevre Yönünden: |
|
Çevreye etki açısından özel bir önlem gerektirmeyen. çevre ile ilgili
sorunların, bu konudaki alışılmış yöntemlerle çözülebildiği işler
bu kategori kapsamındadır. |
|
Yüzeysel (tekil, sürekli veya radyeler, temeller, kazıklı temeller, istinat
duvarları, köprü ayakları, dolgular, seddeler, toprak işleri, zemin
ankrajları, diğer ankraj sistemleri bu kategoriye giren işlere örnektir. |
| Kategori
3: |
| Yapılar
Yönünden: |
|
Bu kategoride özel veya büyük risk taşıyan, çok büyük açıklıklı, özel
taşıyıcı sistemli, alışılmamış ve/veya karmaşık yük durumlarına sahip
yapılar yer alır. |
Zemin Koşulları Yönünden: |
|
Zor zemin koşulları, mühendislik tasarımı için alışılmış olmayan deneyler
ve / veya hesap metotları ile özel irdeleme ve yorum gerektiren işler
bu kategori içindedir. |
| Civar
Yapılar Yönünden: |
|
Civar yapılar yönünden risk olasılığı taşıyan tüm işler. |
| Yeraltı
Suyu Yönünden: |
|
Değişken permeabiliteye sahip tabakaların, değişik su tablalarının bulunması
gibi yeraltı suyundan kaynaklanan riskleri taşıyan durumlar. |
| Depremsellik
Yönünden: |
|
Yüksek deprem riski olan bölgelerdeki depreme hassas ve özel yapılar. |
| Çevre
Yönünden: |
|
Çevre yönünden zor ve karışık sorunlara neden olabilecek işler. |
|
Genel kural olarak, Etüt Kategorisi 1 ve Etüt Kategorisi 2’ye girmeyen
tüm işler bu kategori içinde ele alınmalıdır. |
| Örnekler: |
-
Çok
özel yük taşıyan yapılar,
-
Yerleşim bölgelerinde civarı
ve yapıları etkileyebilecek derin kazılar (Çok katlı bodrum kazıları
gibi),
-
Ağır dinamik yük etkisindeki
makine temelleri,
-
Zararlı kimyasal maddeler
işleyen veya depolayan tesisler,
-
Büyük açıklıklı köprüler,
-
Tüneller,
-
Büyük su yüküne maruz yapılar,
barajlar, seddeler,
-
Açık deniz yapılan,
-
Şişme veya çökme özelliği
gösteren zeminlere oturan yapılar,
|
|
Gerekli etüdü planlamak, muayene çukuru, sondaj, arazi ve laboratuar
deneylerini gözetip denetlemek, etüt bulgu ve sonuçlarından tasarım
ve yapım için gerekli verilen üretmek, rastlanan temel zemini ile
tasarlanan yapı arasındaki etkileşimleri proje müellifine ve gerekli
yerlere sunmak, zemin ve temel konularında uzman mühendisin görevidir.
Zemin ve temel raporu bu uzman tarafından düzenlenir. |
| 5. ZEMİN VE TEMEL ETÜTLERİNİN
KAPSAMI: |
Başa Dön |
| a. Etüt
Kategorisi 1’de yer alan yapılar için yapılacak etütlerin kapsamı aşağıda
belirtilmiştir. |
-
Yapı alanında gözlem yapmak
ve yerel bilgileri toplamak,
-
Derin
olmayan muayene çukurları açmak suretiyle zemini incelemek,
-
Gerekirse burgu ile delik
açmak, sondalama deneyleri yapmak,
|
|
Bu kategorideki etütler, ilgili standartlara ve kabul görmüş yayınlara
atıf yaparak sorunu çözebilecek bir mühendis tarafından yapılmalıdır.
Bu etüdü yapanın inşaat mühendisi olmaması halinde yapıya ilişkin
bilgi ve irdelemeler bir inşaat mühendisi ile birlikte yapılmalıdır. |
| b. Etüt
.Kategorisi 2 ve 3’de ise genellikle bir ön etüt, bir tasarım etüdü
(son etüt), gerekirse kontrol etütleri ve yapı evresi gözlemleri ile
özel ölçümler yer alır. |
|
Ön etüt, seçilen yerin uygunluğunun tespiti, alternatif yerlerin belirlenmesi
ve tasarım etüdünü planlamak için yapılır, ön etütler sırasında dahil
edilmesi düşünülebilecek hususlar, |
-
Topografik durum,
-
Hidrolojik koşullar, boşluk suyu dağılımı,
-
Komşu yapılar ve kazıların
incelenmesi,
-
Jeolojik kayıtların incelenmesi,
-
Hava fotoğrafları,
-
Civarda
yapılmış önceki etütler,
-
Eski
haritalar,
-
Yerel
depremsellik,
-
Diğer
ilgili bilgiler, olabilir.
|
|
Tasarım etüdü (son etüt) ise yapılacak yapının ekonomik ve güvenilir
projelendirilmesine esas olacak bilgi ve verilen sağlayacak inşaat
metodunun ve inşaat sırasında doğabilecek sorunların belirlenmesini
temin edecek şekilde olmalıdır. Bu etüdün amacı proje için gerekli
bütün zemin verilen ve özelliklerinin güvenilir bir şekilde tespit
ve tanımlanması yoluyla zemin—yapı etkileşiminin irdelenip yorumlanabilmesidir.
Bu etüde dahil edilecek hususlar, |
-
Zemin
tabakalarının belirlenmesi,
-
Zeminlerin
mukavemet özelliklerinin belirlenmesi,
-
Zeminlerin
deformasyon özelliklerinin belirlenmesi,
-
Zemin
prof ili boyunca boşluk suyu basıncının belirlenmesi,
-
Permeabilitenin
belirlenmesi,
-
Zeminlerin
sıkışabilirliğinin belirlenmesi,
-
Yeraltı
suyunun zararlı etkilerinin tespiti,
-
Zemin
ıslah imkanlarının belirlenmesi, vb. olarak sıralanabilir.
|
|
Bu amaçla, kayalarda erime boşlukları, kaya ve zeminlerin dolgu malzemelerinin
bozuşma durumu, yeraltı suyu hidrolojisj, faylar, zemin ve. kayaların
krip (sünme) durumu, şişme ve göçme potansiyeli olup olmadığı gibi
bilgilerin toplanması da gerekli ve yararlı olabilir. |
|
Bu etütler için uygulanacak alışılmış yöntemler, |
-
Yerinde
arazi deneyleri,
-
Sondajlar,
inceleme çukurları,
-
Laboratuar
deneylerini, kapsar.
|
|
Zemin araştırmaları, sorumlu mühendisin daha fazla derinliklerin yapının
davranışını etkilemeyeceğini belirlediği derinliğe kadar yapılır.
Bu derinlik genel olarak yapı ve zemin özelliklerine müştereken bağlıdır. |
|
Sondajlar ve arazi çalışmaları bir jeoloji mühendisi, jeolog, inşaat
veya maden mühendisinin gözetiminde gerçekleştirilmelidir. |
|
Etüdün büyük bir alanı kapsadığı durumlarda, inceleme noktaları bir ağ
üzerinde seçilebilir. Noktalar arası uzaklık normal hallerde 20-40
m. olabilir. Üniform zeminlerde sondaj ve çukur aralıktan arttırılabilir
ve/veya bir kısım sondaj
ve çukurlanın yerine jeofizik yöntemler veya sondalama uygulanabilir.
Tekil ve şerit temellerde sondaj veya sondalama derinliği temel genişliğinin
1-3 katı dolayında olabilir. Daha derin tabakaların etüdünde özel
olarak belirlenen bazı noktalarda oturma özellikleri ve zemin suyu
ile ilgili sorunlar ayrıca araştırılmalıdır. |
|
Radye temellerde etüt edilen zemin veya sondaj derinliği, bu derinlikte
kaya tabakasına rastlanmaz ise, normal olarak temel genişliği kadar
veya daha fazla olmalıdır. |
|
Dolgu alanlarında ve sedde yapılarında etüt derinliği oturmalara katkısı
olabilen bütün tabakaları içerecek şekilde seçilmelidir. Etüt noktaları
arasındaki uzaklık ise normal hallerde 100-200 m alınabilir. |
|
Kazıklı temeller için sondaj, penetrasyon veya yerinde deney derinliği
güvenliği sağlayacak kadar olmalıdır. Normal olarak bu derinlik
kazık ucundan itibaren kazık çapının 5 katı veya 5 m.
aşağıya ulaşan bir derinlikten daha az olamaz. Daha fazlası gerekmiyorsa
bu derinlik kazık grubu için kazık grubunu oluşturan dikdörtgenin
küçük kenarının uzunluğu kadar kazık uç seviyesinin altına inmelidir. |
| c. Etütler
sırasında mevcut su basınçları ve yeraltı su seviyesinde oluşabilecek
en yüksek ve en düşük seviyeler tespit edilmelidir. |
|
Boşluk suyu basıncının araştırılması normal olarak şunları kapsar: |
-
Sondajlarda
rasat borusu yerleştirilerek seviye ve seviye değişikliği gözlenmesi,
-
İnşaat
alanın yer altı ve yer üstü hidrolojisinin incelenmesi.
|
|
Kazıklarda kaldırma kuvveti hesabı için boşluk suyu basıncının kazı tabanı
altında, kazı tabanından itibaren en az su seviyesi ile kazı tabanı arasındaki
mesafeye eşit bir derinliğe kadar belirlenmesi gerekir. Üst seviyelerde
düşük yoğunluk olması halinde etüt derinliği arttırılabilir. |
|
Çevrede su seviyesi indirme veya su çekme kuyuları varsa tespit edilmelidir. |
|
3. Kategoriye giren işlerde işin Özelliğinin gerektirdiği ek çalışmalar
yapılmalıdır. Özel bir deney veya etüt uygulandığında takip edilen
yöntem, deney usulleri ve yorumu ile ilgili hususlar belgelenmeli
ve kaynak gösterilıl3elidir. |
|
Kategori 2 ve 3 olarak tanımlanan etütlerin zemin ve temel mühendisliği
konularında tecrübe sahibi ve tercihen lisans üstü eğitim görmüş
ve bu konularda deneyim kazanmış inşaat mühendisleri veya böyle
bir mühendisin sorumlu yönetiminde çalışan, bünyesinde tercihen jeoloji
mühendisinin de bulunduğu bir ekip tarafından yapılması gerekir.. - |
|
Gerekli ve zorunlu hallerde, Kategori 3 için öngörülen özel etütleri
yapacak ve /veya ekip sorumluluğunu üstlenecek inşaat mühendisi,
zemin ve temel mühendisliği konularında lisans üstü öğrenim görme
ve deneyim şartına ek olarak irdelenen konuya özgü özel alanda uzmanlaşmış
bir inşaat mühendisi olmalıdır. |
| 6. ZEMİN VE KAYA PARAMETRELERİNİN
DEĞERLENDİRİLMESİ: |
Başa Dön |
| Genel: |
| 6.1.1 Zemin
ve kaya parametreleri zemin ve kayaların özelliklerinin rakamsal değer
olarak ifadesidir. Örneğin, kayma mukavemeti açısı, sıkışabilirlik,
penetrasyon darbe sayısı, kaya kalite indisi (RQD) gibi. |
| 6.1.2 Tasarımda
kullanılan zemin ve kaya parametreleri arazi ve laboratuar deneyler
inden ve diğer kabul görmüş çalışma sonuçlarından elde edilir. Bunlar
temel ve yapı tasarımı için öngörülen göçme, aşırı deformasyon, kullanılabilirlik
gibi kriterlerin inceleme ve irdelemelerinde kullanılır. |
| 6.1.3 Güvenilir
zemin parametrelerinin tespiti için göz önüne alınacak hususlar: |
-
Birçok
zemin parametresi sadece zemine özgü sabit değerler olmayıp,
gerilme seviyesi, deformasyon tarzı (modu) gibi faktörlere bağlıdır.
-
Deney
programı, tasarıma ilişkin parametrelerin ve bu parametrelerin
değişiminin belirlenmesini sağlayacak tarz ve kapsamda hazırlanmalıdır.
Deney sonuçlarının yorumunda her deneyin ilgili zemin şartlarında
kullanışına ilişkin geçerli, yayınlanmış bilgiler göz önüne
alınmalıdır.
-
Elde
edilen değerler, veriler ve mahalli tecrübe ile karşılaştırılmalı
ve yayınlanmış parametreler arasındaki yayınlanmış korelasyonlar
göz önüne alınmalıdır.
-
Varsa
büyük ölçekli saha deneyleri ve prototip yapılar üzerinde yapılmış
ölçümle~ analiz edilmelidir.
-
Varsa
birden fazla tipteki deneylerin sonuçları arasındaki ilişki kontrol
edilmelidir.
|
| 6.2 Zemin
ve Kayaların Sınıflandırılması: |
| 6.2.1 Zemin
ve kayaların karakter ve temel bileşenleri, deney sonuçlarının yorumu
öncesinde tanımlanmalıdır. |
| 6.2.2 Malzeme
göz ile incelenmeli ve bilinen bir sembol sistemi ile isimlendirilmelidir. |
| Göz ile incelemeye
ilave olarak aşağıdaki tanımlama deneyleri yapılır: |
| Zeminlerde; |
-
Dane dağılımı,
-
Tabii su muhtevası,
-
Kıvam limitleri,
|
| Kayalarda, gerektiği durumlarda; |
|
| 6.3 Yoğunluk: |
|
Yoğunluk, tasarım amacına uygun hassaslıkta bulunmalıdır. Yoğunluk bulunurken
tabii veya insan eliyle sonradan yapılan değişiklikler ve tabakalaşma
etkisi göz önüne alınır. Yoğunluk kumlar ve çakıllarda, penetrasyon
deneyleri veya zemin mukavemetini gösteren gözlemlerden de zemin
tipi ve dane dağılımı bilinmek kaydı ile tahmin edilebilir. |
| 6.4 İzafi
Sıklık: |
|
İzafi sıklık, ayrık daneli zeminlerin sıkılık derecelerini ölçen değer
olup, laboratuarda standart deneylerle bulunur. Dolaylı bir yol olarak
standart penetrasyon deney sonuçları da kullanılabilir. |
| 6.5 Drenajsız
Mukavemet: |
|
İnce daneli doygun zeminlerin drenajsız mukavemeti (Cu) saptanırken aşağıdaki
hususların etkisi göz önüne alınmalıdır. |
-
Yerinde
ve deneydeki gerilme durumu farklılıkları,
-
Numune
örselenmesi (özellikle sondaj sırasında elde edilen deney numuneleri
için),
-
Mukavemet
anizotropisi (özellikle düşük plastisiteli killer için).
-
Fisürler
(özellikle sert fisürlü killer için).
-
Deney
sonuçları, kilin fisürlü veya fisürsüz halinin mukavemetini verebilir
ve bu değerlerden herhangi biri kum arazi davranışını temsil
edebilir. Bu tespitte numune büyüklüğü de önemli olabilir.
-
Deney
hızı (Çok hızlı deneyler daha büyük mukavemet değeri verme eğitimi
taşırlar).
-
Büyük
deformasyonların etkisi (Birçok kilde büyük deformasyonlarda
veya önceden oluşmuş kayma yüzeylerinde mukavemet düşüşü gözlenir),
-
Zaman
faktörü (Zeminin etkili bir biçimde drenajı için geçen zaman,
zeminin permeabilitesi, serbest suyun varlığı ve geometrik koşullara
bağlıdır. Bazı zeminler çok kısa süreli yüklemelerde mukavemet
artışı gösterebilirler).
-
Numunelerin
homojen olmaması (kil numunelerde kum, çakıl bulunması gibi)
-
Doygunluk
derecesi,
-
Drenajsız
mukavemeti; deneylerden, özellikle arazi deneylerinden
elde etmede, yapılan teorik kabullerin güvenilebilirlik derecesi.
|
| 6.6 Efektif
Mukavemet Paraınetreleri: |
|
Efektif mukavemet parametrelerinin belirlenmesinde (C’ ve Æ’) göz
önüne alınacak hususlar: |
-
c’ ve Æ’ ancak
hesaplandıkları gerilme seviyeleri için sabit kabul edilebilirler. Düşük gerilmelerde
c’ değeri sıfıra, yüksek gerilmelerde Æ’
değeri azalmaya gitme eğilimi gösterebilir.
-
Æ’
değeri iki bileşenden oluşur, bir bileşen zeminin gerçek sürtünme
özelliğine (kritik durum sürtünme açısı), diğeri ise yoğunluk
ve gerilme seviyesine bağlıdır. Birinci bileşen sabit kabul edilebilir,
ikinci bileşen ise zemin kabarırsa veya sıkışırsa değişir. c’
değeri de yoğunluk ve gerilme seviyesine bağlıdır.
-
Æ’ değeri
yoğunluk ve zemin danelerinin yerleşim tarzına bağlıdır. Bu özellikler
önüne alma sırasında kolayca bozulabilir nitelikte olup deney
sonuçlarının değerlendirilmesinde göz önüne alınmalıdır.
|
|
Zeminlerin düzlem gerilme hali için geçerli olan Æ’
değerleri genellikle üç eksenli basınç şartlarında elde edilen değerden
bir miktar da ha büyüktür. |
| 6.7 Zemin
Rijitliği: |
|
Zemin rijitliği tayininde göz önüne alınacak hususlar: |
-
Su muhtevası ve gerilme
seviyesinin etkisi (özellikle ön konsolidasyon basıncı ile ilgili
olarak).
-
Birim deformasyon hızının
etkisi (özellikle zemin drenajı ile ilgili olarak).
-
Zemin içi doğrusal olmayan
gerilme-deformasyon özellikleri.
-
Zemin yapısı ve zemindeki
farklılıklar göz önüne alınarak numune büyüklüğü.
|
|
Gerek arazide gerek laboratuar deneyi yolu ile zemin rijitliğinin güvenilir
bir şekilde ölçümü çok zordur. Özellikle zemin numunelerindeki örselenme
ve diğer bazı etkiler laboratuarda ölçülen rijitlik değerlerinin
arazi değerlerinden daha küçük elde edilmesi sonucunu doğurabilir.
Bu nedenle mevcut, daha önce yapılmış inşaatların davranışlarının
gözlenmesi tavsiye olunur. |
|
Zeminlerin gerilme deformasyon ilişkisinin sınırlı bir gerilme aralığında
doğrusal veya yarı logaritmik kabul edilmesi bazı hallerde uygun
olmakla beraber gerçek davranışın genellikle doğrusal olmadığı belirlenerek
değerlendirme yapılmalıdır. |
| 6.8 Kaya
ve Kaya Kütleleri Kalitesi ve özellikleri: |
| 6.8.1 Kaya
kalite ve özelliklerinin tayininde kayaların karot numuneleri üzerinde
belirlenen davranışı ile sahada çok geniş bir alandaki kayanın davranışı,
sahadaki kaya kütlelerinin yapısal süreksizlikler (tabakalaşma, eklemler,
ezilme bölgesi ve erime boşlukları gibi) gösterdiği göz önüne alınarak
birbirinden ayrı düşünülmelidir. |
|
Kaya eklemlerinin aşağıdaki özellikleri göz önünde bulundurulmalıdır. |
-
Aralığı.
-
Doğrultusu.
-
Açıklığı.
-
Sürekliliği.
-
Sıklığı.
-
Sıkılığı.
-
Pürüzlülüğü.
-
Dolgu maddesi.
|
| 6.8.2 İlgili
olduğu takdirde göz önüne alınacak hususlar; |
|
|
Kaya kalite indisi (RQD) kayaların genel kaya kalite göstergesi olarak
kullanılabilir. |
|
Kaya özellikleri tahmininde (mukavemet, sertlik gibi) tünel işlerinde
uygulanan kaya kütle sınıflandırılmaları kullanılabilir. |
| 6.8.3. Kayaların
mevsim ve gerilme değişimi vb. gibi faktörlere duyarlılığı tayin edilmelidir. |
|
Temel zemini olarak kayaların kimyasal ayrışmasının sonuçları irdelenmelidir.
Kayaların veya kaya kütlelerinin kalitesinin tespitinde; |
-
Bazı
boşluklu, yumuşak kayaların atmosferik etkilerle kısa sürede
bozularak düşük mukavemetli zeminlere dönüşebildiği.
-
Bazı
kayaların zemin suyu etkisi ile çabuk eridiği ve boşluk, kavite,
delikler oluşturduğu ve bunların zemin yüzeyine kadar gelişebildiği,
-
Bazı
kayaların yük boşaltması ve hava ile temas sonucu kil minerallerinin
su emmesi yolu ile şişebildiği,
göz
önünde tutulmalıdır. |
| 6.9 Permeabilite
ve Konsolidasyon Parametreleri: |
|
Permeabilite ve konsolidasyon parametreleri tayininde göz önüne alınacak
hususlar: |
-
Homojen
olmayan zemin koşullarının etkisi.
-
Zemin anizotropisi etkisi.
-
Zemin ve kayada fisür ve fayların etkisi.
|
|
Laboratuarda küçük numune üzerinde ölçülen permeabilite değeri, arazi
değerini temsil etmeyebilir. Bu nedenle, mümkünse büyük zemin kütlesini
temsil edecek ortalama değerlerin elde edilebildiği arazi deneyleri
tercih edilmelidir. Bazı hallerde dane dağılım eğrisi verilerinden
permeabilite tahmin edilebilir. |
| 6.10 Konik
Penetrometre Mukavemeti: |
|
Konik penetrometre deneyine
ait üç mukavemeti (qc) ve çevre sürtünmesi (fs) bulunurken göz önüne
alınacak hususlar: |
-
Konik
uç ve kılıfın şekli sonuçları önemli ölçüde etkileyebilir. Bu
nedenle kullanılan alet ve uç cinsine göre sonuçlar gözden geçirilmelidir.
-
Sonuçlar
ancak zemin tabakalarının dizilişi bilindiğinde güvenli olacağından
bu deney çoğu zaman sondajlarla beraber yapılır.
-
Homojen
olmayan zeminlerde büyük sapmalar görüleceğinden tasarım için
uygun zemin matrisini temsil eden penetrasyon değerleri göz önüne
alınmalıdır.
-
Varsa,
diğer deneylerle (yoğunluk ölçümü, diğer tip penetrasyon deneyleri
gibi) korelasyonlar kullanılabilir.
|
| 6.11 Standart
Penetrasyon Deneyi (SPT) ve Dinamik Sondalama: |
|
SPT darbe sayısı bulunurken göz önüne alınacak hususlar: |
-
Deneyin tipi,
-
Deneyin yapılışı (kaldırma yöntemi vb.),
-
Yeraltı suyu etkisi,
-
Derinlik etkisi,
-
Taş, iri çakıl mevcudiyeti gibi durumlar.
|
| 6.12 Presiyometre
Deneyleri: |
|
Presiyometre deneyi limit basınç veya presiyometre modülü tayininde göz
önüne alınacak hususlar: |
|
| Eğrinin
sadece başlangıç kısmının belirlenebildiği deneyler, aynı yerde yapılan
diğer deneylerin sonuçları ile karşılaştırılarak limit basıncın ve
presiyometre modülünün konservatif olarak tahmini için kullanılabilir. |
| 6.13 Sıkıştırılabilme
özelliğ i: |
|
Dolguların sıkıştırılabilme özelliğinin tayininde göz önüne alınacak
hususlar: |
|
|
Sıkıştırılabilme özelliğinin zemin veya kaya için doğrudan bulunabilmesi
amacı ile, söz konusu malzeme kullanılarak seçilen tabaka kalınlığı
ve düşünülen sıkıştırma ekipmanı ile test dolgusu yapılmalıdır.
Buradan elde edilen yoğunluk, standart metotla bulunan laboratuar
değeri ile ilişkili olduğu gibi aynı zamanda kullanılacak arazi
kontrol cihazı ve metodu ile bulunulacak yoğunluk değeri ile de ilişkilidir.
(sondalama, dinamik kompaksiyon deneyi, plaka yükleme deneyi, oturma
ölçümü gibi). |
|
Temellerin oturacağı bir dolgu için normal şartlarda ortalama %100 proctor
maksimum yoğunluğu veya en az %97 proctor yoğunluğu yeterli olabilir.
Ayrıca boşluk/hava hacmi o/o l2’den
daha az olmalıdır. |
|
Kayalarda, proctor yoğunluğu kullanılmaz. Bunun yerine sıkıştırma işlemi
sonucu ulaşılan oturmalar değerlendirilir. |
| 7. ZEMİN VE TEMEL ETÜDÜ
RAPORU: |
Başa Dön |
| 7.1 Genel: |
|
Rapor, üç kısımda sunulabilecektir. Birinci kısımda mevcut zeminle ilgili
ve gerekiyorsa jeolojik özellikler ile ilgili veriler, ikinci bölümde
verilerin değerlendirilmesi, kabul edilen zemin parametreleri ve
izahı, üçüncü kısımda (sonuç ve öneriler) zemin temel ön tasarımı
ve inşaat tarzı yer
alacaktır. |
|
Rapor, önemsiz ve sorunsuz işlerde bir kaç sayfa olabileceği gibi, gerekli
durumlarda çok kapsamlı da olabilir. |
| 7.2 Zemin
Bilgi ve Verilerinin Sunulması: |
|
Bu kısımda arazi ve laboratuar çalışmaları ve bunların sonuçları, kullanılan
yöntemler yer alacaktır. Gerektiği ve ilgili olduğu hallerde dahil
edilebilecek hususlar şunlardır: |
-
Etüdün amaç ve kapsamı,
-
Projenin kısa tanıtımı, yapılacağı alan, yapıların büyüklüğü,
taşıyıcı sistemi, geometrisi, bekleyen yükler, yapı elemanları,
inşaat malzemeleri vb.
-
ön görülen etüt kategorisi,
-
Arazi ve laboratuar çalışmalarının tarihleri,
-
Kullanılan arazi ekipmanı,
-
İlgili firmalar ve danışmanların isimleri,
-
Arazi gözlemleri:
Yeraltı
suyu mevcudiyeti ve seviye gözlemleri.
Komşu
yapıların davranışı,
Faylar,
Mevcut
kazılar ve ocakların gözlem sonucu,
Stabilize
yönünden sorunlu bölgeler,
Kazı
güçlükleri,
-
Seçilen yerin tarihçesi,
-
Seçilen yerin jeolojisi,
-
Varsa hava fotoğraflarından elde edilen bulgular,
-
Yerel sismisite
-
Arazi ve laboratuar çalışmalarının tablolarla sunulması,
sondaj ve arazi çalışmalarına katılan personelin gözlemleri,
-
Arazi tanımlamaları ve laboratuar deneylerin~ dayalı olarak
zemin tabakalarının belirlenmesi yolu ile sondaj loglarının
denenmesi (laboratuar ve arazi deney sonuçları gruplanarak ekte
verilecektir.)
|
| 7.3 Zemin
Verilerinin Değerlendirilmesi: |
|
Verilerin değerlendirilmesinde aşağıdaki hususlar yer alacaktır: |
-
Arazi
ve laboratuar çalışmalarının özeti, varsa eksik veriler. Yanlış
veya geçersiz veriler varsa bunların belirtilmesi, mühendisin kendi
görüş ve yorumları. Beklenmeyen deney sonuçlarının dikkatle incelenmesi,
bunların yanlış veya doğru ve gerçek durumu yansıtır olup olmadığının
incelenmesi.
-
Gerekirse yapılacak ek arazi ve laboratuar çalışmalarının
tarifi ve bu yönde öneriler ve bunların gerekçesi.
|
|
Gerekli ve ilgili olduğu hallerde dahil edilecek hususlar: |
-
Arazi
ve laboratuar verilerinin tablolar, grafikler halinde verilmesi,
bunların projede istenen koşullar ile ilgisi. Gerekirse değerlerin
aralıklarını gösterir histogramlar.
-
Yeraltı
su tablası seviyesi ve mevsimsel değişimleri.
-
Yeraltı
tabakalarının farklıkları ile beraber gösterimi.
|
|
Her formasyonun detaylı tarifi, çeşitli fiziksel, mukavemet, sıkışabilirlik
özelliklerinin tanımı, cep, boşluk gibi kısımların durumu ve bunların
etkisi. Her tabaka için zemin değerlerinin sınırları (Bu değerler tasarım
için en uygun değerlerin seçiminde yol gösterici olacak şekilde sunulmalıdır). |
| 7.4 Sonuç
ve öneriler: |
|
Sonuç ve öneriler kısmında aşağıdaki hususlar yer alacaktır. |
-
Zemin
koşullarının tanıtımı,
-
Seçilen
etüt kategorisi ve nedeni,
-
önerilen
tasarım parametreleri,
-
İnşaat
sırasında karşılaşılacak muhtemel sorunların çözümü,
-
İlerde
karşılaşılacak muhtemel sorunlar ve bunlarla ilgili öneriler,
-
Yüzeysel
veya derin temel seçimi,
-
Yüzeysel
temellerde minimum temel derinliği, temel tipinin muhtemel oturmalara
göre tespiti,
-
Radyeler
ve sürekli temellerde rijitlik önerisi,
-
Temel
betonarme projesinin hesap ve tasarımına imkan verecek öneri
ve sayısal değerler,
-
Derin temellerde, kazık
tipi, kesiti ve boyunun irdelenmesi ve seçimi,
-
Kazık
yükleme deneyleri ile ilgili öneriler,
-
Önerilen
kazıkların düşey ve yatay yükler için muhtemel irdelemeleri,
-
Kazık
ve kazık başlıklarının hesap ve tasarımına imkan verecek öneri
ve sayısal değerler,
-
Zemin
ıslahı gerekiyorsa ıslah türü ile ilgili açıklamalar,
-
Özel
tür iksa gerekip gerekmediği, özel tür iksaların hesap ve tasarımına
imkan verecek parametrik öneriler,
-
Kazı
işlerine esas kazı güçlüğü ve kazı sınıfı önerileri,
-
Kazıdan çıkan zeminin dolgu
vb. amaçla kullanılabilirliği ve koşullan,
-
Özel
drenaj ve yalıtım önerileri,
-
Gerekli
hallerde zeminin etki büyütmesi ve sıvılaşma riski ile ilgili
açıklamalar, değerlendirmeler ve öneriler,
-
Dinamik
etkilere maruz temeller ile ilgili değerlendirmeler.
|
| 7.5 İlgili
Standart ve Yönetmelikler: |
-
Geoteknik
değerlendirmelerde kabul edilmiş, yayınlanmış analitik, amprik,
yan amprik yöntemler, veya Eurocode 7’de belirtilen yöntemler
kullanılabilecektir. Gerekli yerlerde ilgili yayınlara atıflar
yapılacak ve bunlar rapor sonunda sıralanacaktır.
-
Arazi
ve laboratuar çalışmaları ve zemin-temel etüdü ve değerlendirme
raporunun hazırlanması sırasında aşağıda belirtilen şartname
ve/veya standartlar kullanılabilir.
|
|
Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik, |
-
TS
500 «Betonarme Yapıların Hesap ve Yapım Kuralları»,
-
TS
1500 «İnşaat Mühendisliğinde Zemin Sınıflandırılması»,
-
TS
1900 «İnşaat Mühendisliğinde Zemin Deneyleri»,
-
TS
1901 «İnşaat Mühendisliğinde Sondaj Yolları ile Örselenmiş ve
Örselenmemiş Numune Alma Yöntemleri»,
-
TS
3167 «Kazık Temellerin Hesap ve Düzenlenmesinde Genel Kurallar»,
-
TS
3168 «Delme Kazıklar Tasarım, Yapım ve Uygulama Kuralları»,
-
TS
3169 «Çakma Kazıklar, Tasarım, Yapım ve Uygulama. Kuralları»,
-
TS
5744 «İnşaat Mühendisliğinde Temel Zemini Özelliklerinin Yerinde
Ölçümü»,
-
TS
7994 «Zemin Dayanma Yapıları: Sınıflandırma, Özellikleri ve Projelendirme
Esasları»,
|
| Yapı Yönünden Kategori 1’e Giren Binalara
Örnekler: |
-
150
Kişilik. Cezaevi,
-
K1 ve
E Tipi Cezaevi,
-
Lojman-Afet
Konutları (1,2,3,4 katlı olanlar)
-
Jandarma
Sınır Karakolu ve Bucak Karakolu,
-
Polis
Karakolu,
-
Jandarma
İlçe Birlik Merkez Karakolu,
-
İl
Jandarma Alay Komutanlığı A1’ıy binası,
-
Şehir
içi İl ve Bölge Trafik Binası.
-
Garaj
Binası,
-
İlçe
Tipi Veteriner Sağlık Merkezi,
-
A1 Tipi
Tribün,
-
Küçük
Tip Halk Eğt.Mrk. ve Kütüphane,
-
200-300
Kişilik Yurt.
-
12-20
Derslikli Ticaret Lisesi ve Spor Salonu,
-
Bağımsız
Pratik Sanat Okulu ve Atölyeleri,
-
250
Kişilik Ticaret Lisesi,
-
8-12-24
Derslik Tem. Eğt. Okulu.
-
5-8-12-16-21
Derslik Ortaokul ve Spor Salonu,
-
Sabit
İlçe Kurs Binası (70 kişilik),
-
1-2-5-6-8-10-12
Derslikli İlkokullar,
-
End.
Meslek Lisesi ve Atölyeleri,
-
Yatılı
İlköğretim Bölge Okulu,
-
Huzurevleri,
-
Köy
Tipi Sağlık Ocağı,
-
Veteriner
Sağlık Merkezi ve Lojmanı,
-
Hastane-Dispanserler
(1,2,3 katlı olanlar),
-
Eğitim
ve Dinlenme Tesisleri,
|
| Yapı Yönünden Kategori 2’ye Giren Binalara
Örnekler: |
-
Büyük
Tip İlçe Hükümet Konağı,
-
İlçe
Tipi Hükümet Konağı ve Adliye Binası,
-
Lojman,
Afet Konutu (5 kat ve daha fazla katlı olanlar),
-
500
Kişilik Toplum Polisi Sitesi,
-
Tip
2500 Kişilik Spor Salonu,
-
Tip
1500 Kişilik Spor Salonu,
-
Hastane-Dispanser
(4 kat ve daha fazla olanlar),
-
75-125
Yataklı Doğumevi,
-
Sağlık
Meslek Lisesi ve Spor Salonu,
-
İl
Tipi Sağlık Ocağı,
|
Başa Dön |
| |